Mélissa Amirkhizy — elle a fui la prison des mollahs, ils l’ont retrouvée à Bruxelles
Portrait · Diaspora · Bruxelles
Mélissa Amirkhizy — elle a fui la prison des mollahs, ils l’ont retrouvée à Bruxelles
Élue belgo-iranienne, elle a fait de son exil une tribune. Menacée de mort dans la capitale de l’Europe, elle n’a pas baissé la voix. Jeudi 27 août, elle répond en direct.
On peut fuir un régime. On ne fuit pas ce qu’il a essayé de vous apprendre sur vous-même. Mélissa Amirkhizy était une enfant quand on lui a fait comprendre que dans l’Iran occupé depuis 47 ans par les MollahMafiaSharia, une fille vaut la moitié d’un homme. Elle a quitté le pays. Elle est devenue belge, élue, libre. Et à Bruxelles, des décennies plus tard, le même régime décroche le téléphone pour lui rappeler qu’il sait où elle habite.
« Je valais la moitié d’un homme »
« Depuis mon plus jeune âge, on m’avait déjà fait comprendre qu’en tant que fille, je valais la moitié d’un homme. » Ce n’est pas une image. C’est le droit de la République islamique, noir sur blanc : le prix du sang d’une femme y vaut la moitié de celui d’un homme, son témoignage compte pour la moitié de celui d’un homme. Une petite fille n’a pas besoin de lire le code pénal pour en connaître le contenu — on le lui apprend dans la rue, à l’école, à la maison.
Elle en garde un souvenir précis, qu’elle raconte sans emphase : « Je me souviens de ces 48 heures passées dans une cellule de deux mètres sur deux avec deux autres filles. » Deux mètres sur deux. C’est la taille que le régime réserve à celles qui n’ont rien fait d’autre qu’exister de travers.
Bruxelles : élue, et pas décorative
Exilée en Belgique, naturalisée, elle aurait pu faire ce que le régime espère de chaque exilé : se taire et vivre. Elle a fait l’inverse. Conseillère communale à Ganshoren, présidente de l’Assemblée consultative du Mouvement Réformateur, vice-présidente du MR Ganshoren — elle est entrée dans les institutions d’une démocratie et s’en est servie.
Elle refuse d’y être l’alibi de service : « Je suis épuisée d’être enfermée dans les cases de “diversité” et de “minorités”. » Elle n’est la caution de personne. Elle écrit — une dizaine de tribunes en moins de deux ans — et ce qu’elle écrit dérange précisément parce que ce n’est pas ce qu’on attend d’une femme née là-bas.
Ses actions remarquables
Un exil ne se juge pas aux déclarations mais aux traces qu’il laisse. Voici les siennes.
Ce qu’elle a fait
- Elle a écrit à une morte. « Lettre ouverte à Mahsa Amini » — pour que ce nom reste une question posée à l’Europe, et pas une commémoration polie.
- Elle a nommé l’ennemi au cœur de Bruxelles. Dans sa tribune « Slogans de guerre au cœur de l’Europe » (7 mai 2026), elle documente les portraits de Khamenei et de Soleimani, les drapeaux du Hezbollah — organisation terroriste au regard de l’UE — et les appels à la vengeance scandés à deux pas des institutions européennes.
- Elle a demandé l’interdiction. Le 24 avril 2026, elle écrit au ministre fédéral de l’Intérieur pour réclamer l’interdiction, en Belgique, des rassemblements de soutien à la République islamique.
- Elle a alimenté le débat parlementaire belge. En mai 2026, son témoignage accompagne la demande d’un rapport officiel sur les réseaux pilotés depuis Téhéran en Belgique.
- Elle a mis des mots sur l’islam politique en Europe. « J’ai vu où mène l’islam politique : ne laissons pas Bruxelles suivre ce chemin », « Quand les mollahs changent de couleur », « Le droit international comme alibi de la lâcheté ».
- Elle a porté plainte plutôt que de se taire. Le 10 octobre 2025, après des mois de menaces et huit appels anonymes en une soirée, elle dépose plainte et rend le procès-verbal public.
- Elle n’a pas reculé d’un mètre. Elle parle encore, sous protection d’alerte, dans la ville où on la traque.
Le bras du régime ne s’arrête pas à la frontière
« Ma vie devient invivable. » La phrase est datée du 10 octobre 2025. Ce soir-là, après huit appels anonymes, une voix lui annonce qu’« on cherche une raciste pour s’en débarrasser ». Elle dépose plainte à la police de Bruxelles-Ouest et publie le procès-verbal. Cela faisait presque un an que les menaces duraient.
En mai 2026, les autorités belges lui confirment ce qu’elle savait déjà : elle est activement ciblée par les réseaux du régime en Belgique. C’est là qu’il faut regarder la chose en face. Une femme qui a connu les cellules de la République islamique est traquée, des années plus tard, dans la capitale de l’Union européenne — parce qu’elle parle. Le régime n’a pas de frontières : il a des relais, et il les active.
« Une démocratie ne peut pas tout tolérer au nom de la liberté : elle doit savoir ce qu’elle protège et ce qu’elle refuse. »
Ce qu’elle dit — et que nous disons aussi
Sa ligne est nette et ne varie pas : « La chute de la mollarchie iranienne serait la renaissance de la laïcité dans la région et en Occident, ainsi que la fin de l’islam politique. » Elle estime que l’écrasante majorité des Iraniens veut le renversement, et que le socle réel du régime — Gardiens, appareil, fonctionnaires du système — se compte en une dizaine de millions de personnes face à une nation entière.
Elle est proche du bureau du prince Reza Pahlavi et défend le travail de transition. Sur ce point, notre position est connue et elle rejoint la sienne : ce régime n’est pas l’Iran, il l’occupe. Il opprime une nation qui ne lui a jamais rien demandé, et il exporte cette oppression partout où on le laisse faire — y compris sur les trottoirs de Bruxelles.
C’est pour cela que ce portrait a sa place ici. Nous n’écrivons pas pour saluer une carrière. Nous écrivons parce qu’une femme, seule contre un appareil d’État transnational, a choisi de continuer à parler alors qu’il aurait été infiniment plus simple de se taire. C’est la définition même du courage politique.
Rendez-vous jeudi 27 août
Interview exclusive · en direct
- Jeudi 27 août 2026 — 21h00 (heure française)
- En direct sur TikTok — @amisraelhai2.1
- Thème — Israël, Iran et Europe : médias et vérités qu’on n’ose pas dire
- Son parcours et son engagement · réponses aux questions en direct
Posez vos questions. Elle a rarement esquivé les questions difficiles — ce n’est pas ce soir-là qu’elle commencera.
Suivez-la en direct
@amisraelhai2.1 sur TikTokTikTok →La chaîne où l’entretien sera diffusé jeudi 27 août à 21h00 — abonnez-vous pour ne pas le manquer.
Sources
21news — « La chute de la mollarchie iranienne… » · « Slogans de guerre au cœur de l’Europe » · ses tribunes · « Je suis épuisée d’être enfermée dans des cases »
La Libre — « Ma vie devient invivable » · La DH — une élue MR menacée de mort · les réseaux du régime en Belgique
Radio Judaïca — demande d’interdiction des rassemblements pro-régime (24 avril 2026) · i24NEWS — « le silence de l’Occident face à un soulèvement national »
Photographie du portrait : 21news. Affiche et vidéo d’annonce : AmIsraelHai 2.1.
Am Israel Hai · Javid Iran
Portrait · Diaspora · Brussels
Mélissa Amirkhizy — she fled the mullahs’ prison, and they found her in Brussels
A Belgian-Iranian elected official who turned exile into a platform. Threatened with death in the capital of Europe, she has not lowered her voice. On Thursday 27 August she answers live.
You can flee a regime. You cannot flee what it tried to teach you about yourself. Mélissa Amirkhizy was a child when she was made to understand that in the Iran occupied for 47 years by the MollahMafiaSharia, a girl is worth half a man. She left the country. She became Belgian, elected, free. And in Brussels, decades later, the same regime picks up the phone to remind her that it knows where she lives.
“I was worth half a man”
“From my earliest years I had already been made to understand that as a girl I was worth half a man.” This is not a figure of speech. It is the law of the Islamic Republic, written down: a woman’s blood money is half a man’s, her testimony counts for half of his. A little girl does not need to read the penal code to know what is in it — she is taught it in the street, at school, at home.
She keeps one memory precise, and tells it without drama: “I remember those 48 hours spent in a cell two metres by two with two other girls.” Two metres by two. That is the space the regime reserves for those whose only offence is to exist the wrong way.
Brussels: elected, and not decorative
Exiled to Belgium and naturalised, she could have done what the regime hopes of every exile: keep quiet and live. She did the opposite. Municipal councillor in Ganshoren, president of the Consultative Assembly of the Mouvement Réformateur, vice-president of MR Ganshoren — she entered the institutions of a democracy and put them to use.
She refuses to be the token on duty: “I am exhausted by being locked into the boxes of ‘diversity’ and ‘minorities’.” She is nobody’s alibi. She writes — a dozen op-eds in under two years — and what she writes unsettles people precisely because it is not what is expected of a woman born over there.
Her remarkable actions
An exile is not judged by declarations but by the marks it leaves. Here are hers.
What she has done
- She wrote to a dead woman. “Open letter to Mahsa Amini” — so that the name stays a question put to Europe, not a polite commemoration.
- She named the enemy in the heart of Brussels. In “Slogans of war at the heart of Europe” (7 May 2026) she documents the portraits of Khamenei and Soleimani, the Hezbollah flags — a terrorist organisation under EU law — and the calls for revenge chanted a few steps from the European institutions.
- She demanded a ban. On 24 April 2026 she wrote to the federal Minister of the Interior asking that rallies in support of the Islamic Republic be banned in Belgium.
- She fed the Belgian parliamentary debate. In May 2026 her testimony accompanied the call for an official report on the networks run from Tehran inside Belgium.
- She put words to political Islam in Europe. “I have seen where political Islam leads: let us not allow Brussels to follow that road”, “When the mullahs change colour”, “International law as an alibi for cowardice”.
- She filed a complaint rather than stay silent. On 10 October 2025, after months of threats and eight anonymous calls in one evening, she filed a police complaint and made the report public.
- She has not given a metre. She is still speaking, under threat alert, in the city where she is being hunted.
The regime’s arm does not stop at the border
“My life is becoming unliveable.” The sentence is dated 10 October 2025. That evening, after eight anonymous calls, a voice announced that “we are looking for a racist to get rid of”. She filed a complaint with the Brussels-West police and published the report. The threats had already been running for almost a year.
In May 2026 the Belgian authorities confirmed what she already knew: she is actively targeted by the regime’s networks in Belgium. This is the thing to look at squarely. A woman who has known the cells of the Islamic Republic is hunted, years later, in the capital of the European Union — because she speaks. The regime has no borders: it has relays, and it activates them.
“A democracy cannot tolerate everything in the name of freedom: it must know what it protects and what it refuses.”
What she says — and what we say too
Her line is clear and does not shift: “The fall of the Iranian mollarchy would be the rebirth of secularism in the region and in the West, and the end of political Islam.” She holds that the overwhelming majority of Iranians want the regime gone, and that its real base — the Guards, the apparatus, the officials of the system — amounts to some ten million people facing an entire nation.
She is close to the office of Prince Reza Pahlavi and defends the transition work. On this our position is known and it meets hers: this regime is not Iran, it occupies Iran. It oppresses a nation that never asked for it, and it exports that oppression wherever it is allowed to — including onto the pavements of Brussels.
That is why this portrait belongs here. We are not writing to salute a career. We are writing because a woman, alone against a transnational state apparatus, chose to keep speaking when silence would have been infinitely easier. That is the definition of political courage.
Live on Thursday 27 August
Exclusive interview · live
- Thursday 27 August 2026 — 9:00 p.m. (French time)
- Live on TikTok — @amisraelhai2.1
- Topic — Israel, Iran and Europe: the media and the truths no one dares to say
- Her path and her commitment · answers to questions live
Bring your questions. She has rarely dodged the hard ones — she is unlikely to start that evening.
Follow her live
@amisraelhai2.1 on TikTokTikTok →The channel carrying the interview on Thursday 27 August at 9 p.m. — subscribe so you do not miss it.
Sources
21news — « La chute de la mollarchie iranienne… » · « Slogans de guerre au cœur de l’Europe » · ses tribunes · « Je suis épuisée d’être enfermée dans des cases »
La Libre — « Ma vie devient invivable » · La DH — une élue MR menacée de mort · les réseaux du régime en Belgique
Radio Judaïca — demande d’interdiction des rassemblements pro-régime (24 avril 2026) · i24NEWS — « le silence de l’Occident face à un soulèvement national »
Photographie du portrait : 21news. Affiche et vidéo d’annonce : AmIsraelHai 2.1.
Am Israel Hai · Javid Iran
דיוקן · הפזורה · בריסל
מליסה אמירח’יזי — היא נמלטה מכלא המולות, והם מצאו אותה בבריסל
נבחרת ציבור בלגית‑איראנית שהפכה את הגלות לבמה. מאוימת במוות בבירת אירופה, היא לא הנמיכה את קולה. ביום חמישי, 27 באוגוסט, היא עונה בשידור חי.
אפשר לברוח ממשטר. אי אפשר לברוח ממה שהוא ניסה ללמד אותך על עצמך. מליסה אמירח’יזי הייתה ילדה כשהבהירו לה שבאיראן, הכבושה זה 47 שנה בידי המולה־מאפיה־שריעה, ילדה שווה חצי מגבר. היא עזבה את המדינה. היא הפכה לבלגית, לנבחרת ציבור, לחופשייה. ובבריסל, עשרות שנים אחר כך, אותו משטר מרים טלפון כדי להזכיר לה שהוא יודע היכן היא גרה.
“שוויתי חצי מגבר”
“כבר מגיל צעיר מאוד הבהירו לי שכילדה אני שווה חצי מגבר.” זו איננה מטאפורה. זהו הדין של הרפובליקה האיסלאמית, שחור על גבי לבן: דמי הכופר על אישה שווים מחצית מאלה של גבר, ועדותה נחשבת כמחצית מעדותו. ילדה קטנה אינה צריכה לקרוא את חוק העונשין כדי לדעת מה כתוב בו — מלמדים אותה זאת ברחוב, בבית הספר, בבית.
זיכרון אחד היא שומרת מדויק, ומספרת אותו בלי פאתוס: “אני זוכרת את 48 השעות האלה בתא של שני מטרים על שני מטרים עם שתי בנות נוספות.” שני מטרים על שניים. זה השטח שהמשטר מקצה למי שכל חטאן הוא להתקיים לא כפי שנדרש.
בריסל: נבחרת — ולא לקישוט
כגולה בבלגיה, לאחר שקיבלה אזרחות, היא יכלה לעשות את מה שהמשטר מקווה מכל גולה: לשתוק ולחיות. היא עשתה את ההפך. חברת מועצת העיר בגנסהורן, נשיאת האסיפה המייעצת של תנועת הרפורמים (MR) וסגנית נשיא MR גנסהורן — היא נכנסה למוסדות של דמוקרטיה והשתמשה בהם.
היא מסרבת להיות התירוץ התורן: “נמאס לי להיות כלואה במגירות של ‘גיוון’ ו‘מיעוטים’.” היא אינה כשרות של איש. היא כותבת — כתריסר מאמרי דעה בפחות משנתיים — ומה שהיא כותבת מטריד בדיוק משום שאין זה מה שמצפים מאישה שנולדה שם.
פעולותיה הבולטות
גלות אינה נמדדת בהצהרות אלא בסימנים שהיא מותירה. אלה שלה.
מה שהיא עשתה
- היא כתבה למתה. “מכתב גלוי למהסא אמיני” — כדי שהשם הזה יישאר שאלה המופנית לאירופה, ולא טקס זיכרון מנומס.
- היא נקבה בשם האויב בלב בריסל. במאמרה “סיסמאות מלחמה בלב אירופה” (7 במאי 2026) היא מתעדת את תמונותיהם של ח’אמנאי וסולימאני, את דגלי חיזבאללה — ארגון טרור על פי האיחוד האירופי — ואת קריאות הנקם הנקראות במרחק צעדים ממוסדות האיחוד.
- היא דרשה איסור. ב‑24 באפריל 2026 פנתה בכתב לשר הפנים הפדרלי בדרישה לאסור בבלגיה התכנסויות תמיכה ברפובליקה האיסלאמית.
- היא הזינה את הדיון הפרלמנטרי בבלגיה. במאי 2026 עדותה ליוותה את הדרישה לדוח רשמי על הרשתות המופעלות מטהראן בתוך בלגיה.
- היא נתנה מילים לאיסלאם הפוליטי באירופה. “ראיתי לאן מוביל האיסלאם הפוליטי: אל ניתן לבריסל ללכת בדרך הזו”, “כשהמולות מחליפים צבע”, “המשפט הבינלאומי כאליבי לפחדנות”.
- היא הגישה תלונה במקום לשתוק. ב‑10 באוקטובר 2025, אחרי חודשים של איומים ושמונה שיחות אנונימיות בערב אחד, היא הגישה תלונה במשטרה ופרסמה את הפרוטוקול.
- היא לא נסוגה סנטימטר. היא ממשיכה לדבר, תחת התרעת איום, בעיר שבה עוקבים אחריה.
זרועו של המשטר אינה נעצרת בגבול
“החיים שלי הופכים לבלתי אפשריים.” המשפט מתוארך ל‑10 באוקטובר 2025. באותו ערב, אחרי שמונה שיחות אנונימיות, קול הודיע לה ש“מחפשים גזענית כדי להיפטר ממנה”. היא הגישה תלונה במשטרת בריסל‑מערב ופרסמה את הפרוטוקול. האיומים נמשכו כבר כמעט שנה.
במאי 2026 אישרו לה הרשויות הבלגיות את מה שכבר ידעה: היא מטרה פעילה של רשתות המשטר בבלגיה. כאן צריך להביט במציאות בעיניים. אישה שהכירה את תאי הרפובליקה האיסלאמית נרדפת, שנים אחר כך, בבירת האיחוד האירופי — משום שהיא מדברת. למשטר אין גבולות: יש לו שלוחות, והוא מפעיל אותן.
“דמוקרטיה אינה יכולה לסבול הכול בשם החירות: עליה לדעת מה היא מגינה עליו ומה היא דוחה.”
מה שהיא אומרת — ומה שגם אנחנו אומרים
הקו שלה חד ואינו משתנה: “נפילת המולארכיה האיראנית תהיה לידתה מחדש של החילוניות באזור ובמערב, וסופו של האיסלאם הפוליטי.” לדבריה, הרוב המוחלט של האיראנים רוצה בהפלת המשטר, ובסיסו האמיתי — המשמרות, המנגנון ופקידי השיטה — מונה כעשרה מיליון איש מול אומה שלמה.
היא מקורבת ללשכתו של הנסיך רזא פהלווי ותומכת בעבודת המעבר. בנקודה זו עמדתנו ידועה והיא נפגשת עם שלה: המשטר הזה איננו איראן — הוא כובש אותה. הוא מדכא אומה שמעולם לא ביקשה זאת, והוא מייצא את הדיכוי הזה לכל מקום שבו מניחים לו — כולל אל מדרכות בריסל.
זו הסיבה שהדיוקן הזה מקומו כאן. איננו כותבים כדי לברך על קריירה. אנחנו כותבים משום שאישה, לבדה מול מנגנון מדינה חוצה גבולות, בחרה להמשיך לדבר כאשר השתיקה הייתה קלה לאין שיעור. זו ההגדרה של אומץ פוליטי.
מפגש ביום חמישי, 27 באוגוסט
ריאיון בלעדי · בשידור חי
- יום חמישי, 27 באוגוסט 2026 — 21:00 (שעון צרפת)
- בשידור חי בטיקטוק — @amisraelhai2.1
- הנושא — ישראל, איראן ואירופה: התקשורת והאמיתות שאיש אינו מעז לומר
- דרכה ומחויבותה · מענה לשאלות בשידור חי
הביאו את השאלות שלכם. היא כמעט מעולם לא התחמקה מהשאלות הקשות — ולא סביר שתתחיל בערב הזה.
עקבו אחריה בשידור חי
@amisraelhai2.1 בטיקטוקTikTok →הערוץ שבו ישודר הריאיון ביום חמישי, 27 באוגוסט, בשעה 21:00 — הירשמו כדי לא לפספס.
מקורות
21news — « La chute de la mollarchie iranienne… » · « Slogans de guerre au cœur de l’Europe » · ses tribunes · « Je suis épuisée d’être enfermée dans des cases »
La Libre — « Ma vie devient invivable » · La DH — une élue MR menacée de mort · les réseaux du régime en Belgique
Radio Judaïca — demande d’interdiction des rassemblements pro-régime (24 avril 2026) · i24NEWS — « le silence de l’Occident face à un soulèvement national »
Photographie du portrait : 21news. Affiche et vidéo d’annonce : AmIsraelHai 2.1.
עם ישראל חי · ג’אוויד איראן
Portret · Diaspora · Brussel
Mélissa Amirkhizy — ze ontvluchtte de gevangenis van de mollahs, en ze vonden haar in Brussel
Een Belgisch-Iraanse verkozene die van haar ballingschap een spreekgestoelte maakte. Met de dood bedreigd in de hoofdstad van Europa, en toch heeft ze haar stem niet gedempt. Donderdag 27 augustus antwoordt ze live.
Je kunt een regime ontvluchten. Je ontvlucht niet wat het je over jezelf probeerde aan te leren. Mélissa Amirkhizy was een kind toen men haar duidelijk maakte dat in het Iran dat al 47 jaar bezet wordt door de MollahMafiaSharia, een meisje de helft van een man waard is. Ze verliet het land. Ze werd Belgisch, verkozen, vrij. En in Brussel, decennia later, neemt datzelfde regime de telefoon op om haar eraan te herinneren dat het weet waar ze woont.
“Ik was de helft van een man waard”
“Van jongs af aan had men mij al duidelijk gemaakt dat ik als meisje de helft van een man waard was.” Dat is geen beeldspraak. Het is het recht van de Islamitische Republiek, zwart op wit: het bloedgeld voor een vrouw bedraagt de helft van dat voor een man, haar getuigenis telt voor de helft. Een klein meisje hoeft het strafwetboek niet te lezen om te weten wat erin staat — het wordt haar op straat, op school en thuis geleerd.
Eén herinnering houdt ze scherp, en ze vertelt die zonder pathos: “Ik herinner me die 48 uur in een cel van twee bij twee meter met twee andere meisjes.” Twee bij twee. Dat is de ruimte die het regime voorbehoudt aan wie niets anders misdeed dan op de verkeerde manier te bestaan.
Brussel: verkozen, en niet decoratief
Als balling in België, genaturaliseerd, had ze kunnen doen wat het regime van elke balling hoopt: zwijgen en leven. Ze deed het omgekeerde. Gemeenteraadslid in Ganshoren, voorzitster van de Adviesvergadering van de Mouvement Réformateur, ondervoorzitster van MR Ganshoren — ze stapte de instellingen van een democratie binnen en gebruikte ze.
Ze weigert er het excuus van dienst te zijn: “Ik ben uitgeput van het opgesloten zitten in de hokjes ‘diversiteit’ en ‘minderheden’.” Ze is niemands alibi. Ze schrijft — een tiental opiniestukken in minder dan twee jaar — en wat ze schrijft stoort precies omdat het niet is wat men van een daar geboren vrouw verwacht.
Haar opmerkelijke daden
Een ballingschap wordt niet beoordeeld op verklaringen maar op de sporen die ze nalaat. Dit zijn de hare.
Wat ze heeft gedaan
- Ze schreef aan een dode. “Open brief aan Mahsa Amini” — opdat die naam een vraag aan Europa blijft, en geen beleefde herdenking.
- Ze noemde de vijand in het hart van Brussel. In “Oorlogsleuzen in het hart van Europa” (7 mei 2026) documenteert ze de portretten van Khamenei en Soleimani, de vlaggen van Hezbollah — voor de EU een terroristische organisatie — en de wraakoproepen die op enkele passen van de Europese instellingen worden geschreeuwd.
- Ze vroeg een verbod. Op 24 april 2026 schreef ze de federale minister van Binnenlandse Zaken aan met de vraag om in België bijeenkomsten ter ondersteuning van de Islamitische Republiek te verbieden.
- Ze voedde het Belgische parlementaire debat. In mei 2026 begeleidde haar getuigenis de vraag naar een officieel rapport over de vanuit Teheran aangestuurde netwerken in België.
- Ze gaf woorden aan de politieke islam in Europa. “Ik heb gezien waar de politieke islam toe leidt: laten we Brussel die weg niet laten volgen”, “Wanneer de mollahs van kleur veranderen”, “Het internationaal recht als alibi voor lafheid”.
- Ze diende klacht in in plaats van te zwijgen. Op 10 oktober 2025, na maanden van bedreigingen en acht anonieme oproepen op één avond, diende ze klacht in bij de politie en maakte ze het proces-verbaal openbaar.
- Ze gaf geen meter toe. Ze spreekt nog altijd, onder dreigingsalarm, in de stad waar men haar opjaagt.
De arm van het regime stopt niet aan de grens
“Mijn leven wordt onleefbaar.” De zin dateert van 10 oktober 2025. Die avond, na acht anonieme oproepen, kondigde een stem aan dat “we een racist zoeken om van af te raken”. Ze diende klacht in bij de politie Brussel-West en publiceerde het proces-verbaal. De bedreigingen duurden toen al bijna een jaar.
In mei 2026 bevestigden de Belgische autoriteiten wat ze al wist: ze wordt actief geviseerd door de netwerken van het regime in België. Dat is wat men recht in de ogen moet kijken. Een vrouw die de cellen van de Islamitische Republiek heeft gekend, wordt jaren later opgejaagd in de hoofdstad van de Europese Unie — omdat ze spreekt. Het regime kent geen grenzen: het heeft doorgeefluiken, en het zet ze in werking.
“Een democratie kan niet alles tolereren in naam van de vrijheid: ze moet weten wat ze beschermt en wat ze weigert.”
Wat zij zegt — en wat wij ook zeggen
Haar lijn is scherp en verschuift niet: “De val van de Iraanse mollarchie zou de wedergeboorte van de secularisering betekenen in de regio en in het Westen, en het einde van de politieke islam.” Volgens haar wil de overgrote meerderheid van de Iraniërs het regime weg, en telt de echte basis ervan — de Wachters, het apparaat, de ambtenaren van het systeem — een tiental miljoen mensen tegenover een hele natie.
Ze staat dicht bij het bureau van prins Reza Pahlavi en verdedigt het transitiewerk. Op dat punt is onze positie bekend en ze ontmoet de hare: dit regime is Iran niet, het bezet Iran. Het onderdrukt een natie die er nooit om heeft gevraagd, en het exporteert die onderdrukking overal waar men het laat begaan — ook op de stoepen van Brussel.
Daarom hoort dit portret hier thuis. We schrijven niet om een carrière te groeten. We schrijven omdat een vrouw, alleen tegenover een grensoverschrijdend staatsapparaat, ervoor koos te blijven spreken terwijl zwijgen oneindig veel makkelijker was. Dat is de definitie van politieke moed.
Afspraak op donderdag 27 augustus
Exclusief interview · live
- Donderdag 27 augustus 2026 — 21.00 uur (Franse tijd)
- Live op TikTok — @amisraelhai2.1
- Thema — Israël, Iran en Europa: de media en de waarheden die niemand durft te zeggen
- Haar parcours en haar engagement · antwoorden op vragen live
Breng uw vragen mee. Ze is de moeilijke vragen zelden uit de weg gegaan — het is onwaarschijnlijk dat ze daar die avond mee begint.
Volg haar live
@amisraelhai2.1 op TikTokTikTok →Het kanaal waarop het interview donderdag 27 augustus om 21.00 uur wordt uitgezonden — abonneer u zodat u het niet mist.
Bronnen
21news — « La chute de la mollarchie iranienne… » · « Slogans de guerre au cœur de l’Europe » · ses tribunes · « Je suis épuisée d’être enfermée dans des cases »
La Libre — « Ma vie devient invivable » · La DH — une élue MR menacée de mort · les réseaux du régime en Belgique
Radio Judaïca — demande d’interdiction des rassemblements pro-régime (24 avril 2026) · i24NEWS — « le silence de l’Occident face à un soulèvement national »
Photographie du portrait : 21news. Affiche et vidéo d’annonce : AmIsraelHai 2.1.
Am Israel Hai · Javid Iran
