Massacre des 8 et 9 janvier 2026 : tous les bilans, du plus bas au plus lourd — et le vrai chiffre reste inconnu
Les 8 et 9 janvier 2026, en quarante-huit heures, le régime des mollahs a commis le massacre de manifestants le plus meurtrier de l’histoire.
Dans plus de 400 villes et sur plus de 4 000 points d’affrontement, ses forces ont tiré sur les Iraniens au fusil d’assaut, à la mitrailleuse, depuis les toits. Internet était coupé, le pays plongé dans le noir : le régime croyait pouvoir tuer sans témoin. Il n’a reconnu officiellement qu’environ 3 000 victimes. Les chiffres qui ont filtré depuis — dont certains écrits par ses propres services — racontent une tout autre histoire.
Les bilans, du plus bas au plus lourd
- 25 654 tués — The Sunday Times, 24 janvier 2026.
Décès « cliniquement vérifiés » par un réseau de médecins en Iran, qui communiquaient par des terminaux Starlink introduits clandestinement. Chaque cas a été confirmé par au moins deux personnes dans chaque établissement. C’est le plus prudent des bilans lourds : il ne compte que ce qui a été vérifié. - 27 500 tués — rapport interne remis à la commission de sécurité nationale du Parlement du régime, 20-21 janvier 2026, révélé par Iran International.
Un document du régime lui-même, établi moins de deux semaines après le massacre. - Plus de 30 000 tués — The Guardian, 27 janvier 2026.
Estimation d’un réseau de plus de 80 soignants répartis dans 12 provinces. Selon eux, moins de 10 % des décès ont été enregistrés officiellement. - 30 304 tués — TIME, 25 janvier 2026.
Décès inscrits dans les registres des seuls hôpitaux civils, pour les seules journées des 8 et 9 janvier, d’après les données réunies par le Pr Amir Parasta, chirurgien ophtalmologue germano-iranien. Ce décompte exclut les hôpitaux militaires et les corps transportés directement à la morgue. Deux hauts responsables du ministère de la Santé du régime ont confirmé à TIME qu’environ 30 000 personnes avaient pu être tuées ces deux jours-là. - Plus de 36 500 tués — rapport de l’Organisation du renseignement des Gardiens de la révolution daté du 24 janvier 2026, révélé par Iran International le 25 janvier.
Le rapport précédent, du 22 janvier, en comptait déjà plus de 33 000. C’est le chiffre du régime lui-même, tiré de ses propres services de renseignement. - 43 000 tués — International Centre for Human Rights, Toronto, 20 janvier 2026.
Estimation fondée sur l’examen d’images, de vidéos et de signalements, et sur une source au sein du système de santé iranien. L’organisation qualifie ces tueries de crimes contre l’humanité. - Environ 50 000 tués — The Sunday Times, 24 janvier 2026.
Bilan établi par des militants, des prisonniers politiques et des autorités médicales en Iran, rapporté par le prince Reza Pahlavi, dont environ 15 000 à Téhéran. C’est le scénario le plus lourd publié à ce jour.
Ce que dit l’ONU
La Mission internationale indépendante d’établissement des faits de l’ONU, dans son rapport de septembre 2026, conclut à des crimes contre l’humanité. Elle ne donne pas de bilan global, mais affirme avoir de « sérieuses raisons de croire » que le vrai chiffre est nettement supérieur à celui du régime. Elle recense au moins 221 enfants tués, dont six de moins de dix ans, et 29 Iraniens exécutés depuis mars 2026 à l’issue de procès expéditifs.
Ville par ville
Selon Iran International : Karaj, Shahriar et Andisheh, au moins 3 000 tués par le régime ; Rasht, plus de 2 500 ; Ispahan, Najafabad et Khorasgan, plus de 2 000 ; Mashhad, au moins 1 800 ; Kermanshah, 700 ; Gorgan, 400 ; Téhéran, des milliers.
Les blessés
330 000 à 360 000 blessés, et 700 à 1 000 Iraniens qui ont perdu un œil, selon un rapport de médecins publié par The Sunday Times et repris par Iran International. Plus de 800 énucléations en une seule nuit à Téhéran. À l’hôpital ophtalmologique Farabi de Téhéran, plus de 700 blessés aux yeux ont été soignés entre le 8 et le 10 janvier, selon l’ONU.
Jusque dans les hôpitaux
Les images sorties des morgues le montrent : des blessés ont été achevés d’une balle dans la tête alors qu’ils étaient hospitalisés. Les forces du régime sont entrées dans les hôpitaux pour arrêter les blessés, pendant que des snipers visaient la tête et la poitrine des manifestants (Iran International).
Le vrai bilan n’est toujours pas connu
Près de neuf mois après, personne ne connaît le nombre exact des Iraniens tués les 8 et 9 janvier. Le régime a coupé Internet, les hôpitaux militaires échappent à tout décompte, les familles subissent des pressions pour se taire, et des milliers de victimes n’ont toujours pas été identifiées (Iran International). Le Pr Amir Parasta le disait dès janvier : les chiffres réels sont « encore bien plus élevés ». L’ONU elle-même estime le bilan nettement supérieur aux chiffres officiels, et des milliers de cas restent encore à vérifier.
Le vrai bilan est donc toujours inconnu — et il est fort probablement bien plus élevé que le plus pessimiste des scénarios publiés à ce jour.
Javid Nâm — ceux dont le nom ne meurt jamais.
Nous n’oublierons jamais.
The January 8–9, 2026 Massacre: Every Toll, from the Lowest to the Heaviest — and the True Figure Remains Unknown
On January 8 and 9, 2026, in forty-eight hours, the mullahs’ regime committed the deadliest massacre of protesters in history.
In more than 400 cities and at more than 4,000 flashpoints, its forces fired on Iranians with assault rifles and machine guns, and from rooftops. The internet was cut, the country plunged into darkness: the regime believed it could kill without witnesses. It has officially acknowledged only about 3,000 victims. The figures that have leaked since — some of them written by its own services — tell a very different story.
The tolls, from the lowest to the heaviest
- 25,654 killed — The Sunday Times, January 24, 2026.
Deaths « clinically verified » by a network of doctors inside Iran, communicating through smuggled Starlink terminals. Each case was confirmed by at least two people at each facility. It is the most cautious of the heavy tolls: it counts only what has been verified. - 27,500 killed — internal report submitted to the National Security Committee of the regime’s Parliament, January 20–21, 2026, revealed by Iran International.
A document produced by the regime itself, less than two weeks after the massacre. - More than 30,000 killed — The Guardian, January 27, 2026.
Estimate from a network of more than 80 medical workers across 12 provinces. According to them, fewer than 10% of the deaths were officially recorded. - 30,304 killed — TIME, January 25, 2026.
Deaths entered in the registers of civilian hospitals alone, for January 8 and 9 alone, according to data compiled by Prof. Amir Parasta, a German-Iranian ophthalmic surgeon. This count excludes military hospitals and bodies taken directly to the morgue. Two senior officials of the regime’s Ministry of Health confirmed to TIME that some 30,000 people may have been killed on those two days. - More than 36,500 killed — report by the Intelligence Organization of the Revolutionary Guards (IRGC) dated January 24, 2026, revealed by Iran International on January 25.
The previous report, dated January 22, already counted more than 33,000. This is the regime’s own figure, drawn from its own intelligence services. - 43,000 killed — International Centre for Human Rights, Toronto, January 20, 2026.
Estimate based on the review of images, videos and reports, and on a source within Iran’s health system. The organization describes the killings as crimes against humanity. - About 50,000 killed — The Sunday Times, January 24, 2026.
Toll compiled by activists, political prisoners and medical authorities inside Iran, reported by Prince Reza Pahlavi, including about 15,000 in Tehran. It is the heaviest scenario published to date.
What the UN says
The UN Independent International Fact-Finding Mission, in its September 2026 report, concludes that crimes against humanity were committed. It gives no overall toll, but states that it has « reasonable grounds to believe » the true figure is significantly higher than the regime’s. It documents at least 221 children killed, six of them under the age of ten, and 29 Iranians executed since March 2026 after summary trials.
City by city
According to Iran International: Karaj, Shahriar and Andisheh, at least 3,000 killed by the regime; Rasht, more than 2,500; Isfahan, Najafabad and Khorasgan, more than 2,000; Mashhad, at least 1,800; Kermanshah, 700; Gorgan, 400; Tehran, thousands.
The wounded
330,000 to 360,000 wounded, and 700 to 1,000 Iranians who lost an eye, according to a doctors’ report published by The Sunday Times and reported by Iran International. More than 800 eye removals in a single night in Tehran. At Tehran’s Farabi Eye Hospital, more than 700 people with eye injuries were treated between January 8 and 10, according to the UN.
Even inside the hospitals
Images smuggled out of the morgues show it: wounded protesters were finished off with a bullet to the head while in hospital. The regime’s forces entered hospitals to arrest the wounded, while snipers aimed at protesters’ heads and chests (Iran International).
The true toll is still unknown
Nearly nine months later, no one knows the exact number of Iranians killed on January 8 and 9. The regime cut the internet, military hospitals escape any count, families are pressured into silence, and thousands of victims have still not been identified (Iran International). Prof. Amir Parasta said it as early as January: the real figures are « even much higher. » The UN itself considers the toll significantly higher than the official figures, and thousands of cases still remain to be verified.
The true toll therefore remains unknown — and it is very probably far higher than even the most pessimistic scenario published to date.
Javid Nâm — those whose name never dies.
We will never forget.
کشتار ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶: همهٔ آمارها، از کمترین تا سنگینترین — و رقم واقعی همچنان ناشناخته است
در ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴)، در عرض چهلوهشت ساعت، رژیم ملاها خونینترین کشتار معترضان در تاریخ را رقم زد.
در بیش از ۴۰۰ شهر و در بیش از ۴٬۰۰۰ نقطهٔ درگیری، نیروهای رژیم با تفنگ جنگی و مسلسل، از روی بامها، به سوی ایرانیان آتش گشودند. اینترنت قطع بود و کشور در تاریکی فرو رفته بود: رژیم گمان میکرد میتواند بیشاهد بکشد. رژیم بهطور رسمی تنها حدود ۳٬۰۰۰ قربانی را پذیرفت. اما ارقامی که از آن پس به بیرون درز کرده است — که برخی از آنها را نهادهای خودِ رژیم نوشتهاند — روایتی یکسره دیگر را بازگو میکنند.
آمارها، از کمترین تا سنگینترین
- ۲۵٬۶۵۴ کشته — The Sunday Times، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶.
جانباختگانی که «از نظر بالینی تأیید شدهاند»، به گزارش شبکهای از پزشکان در ایران که از طریق پایانههای استارلینکِ مخفیانه واردشده با هم در تماس بودند. هر مورد دستکم به تأیید دو نفر در هر مرکز درمانی رسیده است. این محتاطانهترینِ آمارهای سنگین است: تنها آنچه را شمرده که راستیآزمایی شده است. - ۲۷٬۵۰۰ کشته — گزارش داخلی ارائهشده به کمیسیون امنیت ملی مجلس رژیم، ۲۰ و ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶، که ایران اینترنشنال آن را فاش کرد.
سندی از خودِ رژیم، که کمتر از دو هفته پس از کشتار تنظیم شده است. - بیش از ۳۰٬۰۰۰ کشته — The Guardian، ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶.
برآورد شبکهای از بیش از ۸۰ کادر درمانی در ۱۲ استان. به گفتهٔ آنان، کمتر از ۱۰ درصد از جانباختگان بهطور رسمی ثبت شدهاند. - ۳۰٬۳۰۴ کشته — TIME، ۲۵ ژانویه ۲۰۲۶.
جانباختگانی که تنها در دفاتر بیمارستانهای غیرنظامی و تنها برای روزهای ۸ و ۹ ژانویه ثبت شدهاند، بر پایهٔ دادههایی که پروفسور امیر پرستا، جراح چشم ایرانیآلمانی، گردآوری کرده است. این شمارش بیمارستانهای نظامی و پیکرهایی را که مستقیم به سردخانه برده شدند در بر نمیگیرد. دو مقام ارشد وزارت بهداشت رژیم به TIME تأیید کردند که در آن دو روز ممکن است حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر کشته شده باشند. - بیش از ۳۶٬۵۰۰ کشته — گزارش سازمان اطلاعات سپاه پاسداران به تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶، که ایران اینترنشنال در ۲۵ ژانویه آن را فاش کرد.
گزارش پیشین، به تاریخ ۲۲ ژانویه، پیشتر بیش از ۳۳٬۰۰۰ کشته را برشمرده بود. این رقمِ خودِ رژیم است، برآمده از نهادهای اطلاعاتی خودش. - ۴۳٬۰۰۰ کشته — International Centre for Human Rights، تورنتو، ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶.
برآوردی بر پایهٔ بررسی تصاویر، ویدئوها و گزارشها، و منبعی در درون نظام درمانی ایران. این سازمان این کشتارها را جنایت علیه بشریت میداند. - حدود ۵۰٬۰۰۰ کشته — The Sunday Times، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶.
آماری که فعالان، زندانیان سیاسی و مقامات پزشکی در ایران گرد آوردهاند و شاهزاده رضا پهلوی آن را اعلام کرد؛ از این شمار، حدود ۱۵٬۰۰۰ تن در تهران. این سنگینترین سناریویی است که تاکنون منتشر شده است.
آنچه سازمان ملل میگوید
هیئت بینالمللی و مستقل حقیقتیاب سازمان ملل در گزارش سپتامبر ۲۰۲۶ خود به این نتیجه رسیده که جنایت علیه بشریت رخ داده است. این هیئت آمار کلی ارائه نمیکند، اما میگوید «دلایل جدی برای این باور» دارد که رقم واقعی بهمراتب بالاتر از رقم رژیم است. این هیئت دستکم ۲۲۱ کودکِ کشتهشده، از جمله شش کودک زیر ده سال، و ۲۹ ایرانیِ اعدامشده از مارس ۲۰۲۶ در پی دادگاههای شتابزده را ثبت کرده است.
شهر به شهر
به گزارش ایران اینترنشنال: کرج، شهریار و اندیشه، دستکم ۳٬۰۰۰ کشته به دست رژیم؛ رشت، بیش از ۲٬۵۰۰؛ اصفهان، نجفآباد و خوراسگان، بیش از ۲٬۰۰۰؛ مشهد، دستکم ۱٬۸۰۰؛ کرمانشاه، ۷۰۰؛ گرگان، ۴۰۰؛ تهران، هزاران تن.
زخمیها
۳۳۰٬۰۰۰ تا ۳۶۰٬۰۰۰ زخمی، و ۷۰۰ تا ۱٬۰۰۰ ایرانی که یک چشم خود را از دست دادند، بر پایهٔ گزارش پزشکانی که The Sunday Times منتشر کرد و ایران اینترنشنال بازتاب داد. بیش از ۸۰۰ مورد تخلیهٔ چشم تنها در یک شب در تهران. به گفتهٔ سازمان ملل، در بیمارستان چشمپزشکی فارابی تهران بیش از ۷۰۰ مجروح چشمی میان ۸ تا ۱۰ ژانویه درمان شدند.
حتی در بیمارستانها
تصاویری که از سردخانهها بیرون آمده گواه آن است: زخمیهایی که در بیمارستان بستری بودند با شلیک گلوله به سر تیر خلاص خوردند. نیروهای رژیم برای بازداشت زخمیها به بیمارستانها یورش بردند، در حالی که تکتیراندازها سر و سینهٔ معترضان را نشانه میگرفتند (ایران اینترنشنال).
آمار واقعی هنوز روشن نیست
نزدیک به نُه ماه پس از آن روزها، هیچکس شمار دقیق ایرانیانی را که در ۸ و ۹ ژانویه کشته شدند نمیداند. رژیم اینترنت را قطع کرد، بیمارستانهای نظامی از هرگونه شمارشی بیرون ماندهاند، خانوادهها زیر فشارند تا سکوت کنند، و هزاران قربانی هنوز شناسایی نشدهاند (ایران اینترنشنال). پروفسور امیر پرستا از همان ژانویه گفته بود: ارقام واقعی «باز هم بسیار بالاتر» است. خودِ سازمان ملل نیز آمار را بهمراتب بالاتر از ارقام رسمی میداند، و هزاران مورد هنوز در انتظار راستیآزمایی است.
پس آمار واقعی همچنان ناشناخته است — و به احتمال بسیار زیاد، بسیار سنگینتر از بدبینانهترین سناریویی است که تاکنون منتشر شده است.
جاویدنامان — آنان که نامشان هرگز نمیمیرد.
هرگز فراموش نخواهیم کرد.
טבח 8 ו־9 בינואר 2026: כל ההערכות, מהנמוכה ועד הכבדה ביותר — והמספר האמיתי עדיין אינו ידוע
ב־8 וב־9 בינואר 2026, בתוך ארבעים ושמונה שעות, ביצע משטר המולות את טבח המפגינים הקטלני ביותר בהיסטוריה.
ביותר מ־400 ערים וביותר מ־4,000 מוקדי עימות, פתחו כוחותיו באש על איראנים ברובי סער ובמקלעים, גם מעל גגות הבתים. האינטרנט נותק והמדינה הוחשכה: המשטר היה בטוח שיוכל להרוג בלי עדים. באופן רשמי הוא הודה רק בכ־3,000 קורבנות. הנתונים שדלפו מאז — וחלקם נכתבו בידי שירותיו שלו — מספרים סיפור אחר לגמרי.
ההערכות, מהנמוכה ועד הכבדה ביותר
- 25,654 נרצחו — The Sunday Times, 24 בינואר 2026.
מקרי מוות ש »אומתו קלינית » בידי רשת רופאים באיראן, שתקשרו ביניהם באמצעות מסופי Starlink שהוברחו למדינה. כל מקרה אושר על ידי שני אנשים לפחות בכל מוסד רפואי. זוהי הזהירה שבהערכות הכבדות: היא סופרת רק את מה שאומת. - 27,500 נרצחו — דו״ח פנימי שהוגש לוועדת הביטחון הלאומי של פרלמנט המשטר, 20–21 בינואר 2026, ונחשף על ידי Iran International.
מסמך של המשטר עצמו, שנערך פחות משבועיים אחרי הטבח. - יותר מ־30,000 נרצחו — The Guardian, 27 בינואר 2026.
הערכה של רשת הכוללת יותר מ־80 אנשי צוות רפואי ב־12 מחוזות. לדבריהם, פחות מ־10% ממקרי המוות נרשמו באופן רשמי. - 30,304 נרצחו — TIME, 25 בינואר 2026.
מקרי מוות שנרשמו ברישומי בתי החולים האזרחיים בלבד, ורק בימים 8 ו־9 בינואר, על פי נתונים שאסף פרופ’ אמיר פרסתה, מנתח עיניים גרמני־איראני. הספירה אינה כוללת את בתי החולים הצבאיים ואת הגופות שהועברו ישירות לחדרי מתים. שני בכירים במשרד הבריאות של המשטר אישרו ל־TIME כי ייתכן שכ־30,000 בני אדם נהרגו בשני הימים האלה. - יותר מ־36,500 נרצחו — דו״ח של ארגון המודיעין של משמרות המהפכה מ־24 בינואר 2026, שנחשף על ידי Iran International ב־25 בינואר.
הדו״ח הקודם, מ־22 בינואר, מנה כבר יותר מ־33,000. זהו המספר של המשטר עצמו, מתוך שירותי המודיעין שלו. - 43,000 נרצחו — International Centre for Human Rights, טורונטו, 20 בינואר 2026.
הערכה המבוססת על בחינת תמונות, סרטונים ודיווחים, ועל מקור מתוך מערכת הבריאות באיראן. הארגון מגדיר את מעשי ההרג כפשעים נגד האנושות. - כ־50,000 נרצחו — The Sunday Times, 24 בינואר 2026.
הערכה של פעילים, אסירים פוליטיים וגורמים רפואיים באיראן, שנמסרה על ידי הנסיך רזא פהלוי, ומתוכם כ־15,000 בטהרן. זהו התרחיש הכבד ביותר שפורסם עד היום.
מה אומר האו״ם
משלחת בירור העובדות הבינלאומית והעצמאית של האו״ם קובעת בדו״ח שלה מספטמבר 2026 כי בוצעו פשעים נגד האנושות. היא אינה מפרסמת הערכה כוללת, אך מצהירה כי יש לה « יסוד סביר להאמין » שהמספר האמיתי גבוה בהרבה מזה של המשטר. היא מתעדת לפחות 221 ילדים שנרצחו, מהם שישה מתחת לגיל עשר, ו־29 איראנים שהוצאו להורג מאז מרץ 2026 בתום משפטים מזורזים.
עיר אחר עיר
לפי Iran International: בכרג’, בשהריאר ובאנדישה נרצחו בידי המשטר לפחות 3,000; ברשת, יותר מ־2,500; באספהאן, בנג’ף־אבאד ובח’וראסגאן, יותר מ־2,000; במשהד, לפחות 1,800; בכרמאנשאה, 700; בגורגאן, 400; בטהרן, אלפים.
הפצועים
330,000 עד 360,000 פצועים, ו־700 עד 1,000 איראנים שאיבדו עין, לפי דו״ח רופאים שפורסם ב־The Sunday Times וצוטט על ידי Iran International. יותר מ־800 הוצאות עין בלילה אחד בטהרן. בבית החולים לעיניים פראבי בטהרן טופלו יותר מ־700 פצועי עיניים בין 8 ל־10 בינואר, לפי האו״ם.
גם בתוך בתי החולים
התמונות שיצאו מחדרי מתים מוכיחות זאת: פצועים הומתו בירייה בראש בעודם מאושפזים. כוחות המשטר נכנסו לבתי החולים כדי לעצור את הפצועים, בזמן שצלפים כיוונו לראשם ולחזם של המפגינים (Iran International).
המספר האמיתי עדיין אינו ידוע
כמעט תשעה חודשים אחר כך, איש אינו יודע כמה איראנים בדיוק נרצחו ב־8 וב־9 בינואר. המשטר ניתק את האינטרנט, בתי החולים הצבאיים חומקים מכל ספירה, המשפחות נתונות ללחץ לשתוק, ואלפי קורבנות טרם זוהו (Iran International). פרופ’ אמיר פרסתה אמר זאת כבר בינואר: המספרים האמיתיים « גבוהים עוד הרבה יותר ». האו״ם עצמו מעריך שמספר הקורבנות גבוה בהרבה מהנתונים הרשמיים, ואלפי מקרים עדיין ממתינים לאימות.
המספר האמיתי אפוא עדיין אינו ידוע — והוא ככל הנראה גבוה בהרבה מהתרחיש הפסימי ביותר שפורסם עד היום.
ג’אוויד נאם (Javid Nâm) — אלה ששמם לעולם אינו מת.
לעולם לא נשכח.
Massaker vom 8. und 9. Januar 2026: alle Opferzahlen, von der niedrigsten bis zur höchsten – und die wahre Zahl bleibt unbekannt
Am 8. und 9. Januar 2026 hat das Mullah-Regime binnen achtundvierzig Stunden das blutigste Massaker an Demonstrierenden der Geschichte verübt.
In mehr als 400 Städten und an über 4.000 Brennpunkten schossen seine Kräfte mit Sturmgewehren und Maschinengewehren auf Iranerinnen und Iraner, auch von den Dächern herab. Das Internet war abgeschaltet, das Land lag im Dunkeln: Das Regime glaubte, ohne Zeugen töten zu können. Offiziell hat es nur rund 3.000 Opfer eingeräumt. Die Zahlen, die seither durchgesickert sind – manche davon aus der Feder seiner eigenen Dienste –, erzählen eine ganz andere Geschichte.
Die Opferzahlen, von der niedrigsten bis zur höchsten
- 25.654 Getötete – The Sunday Times, 24. Januar 2026.
„Klinisch verifizierte“ Todesfälle, erfasst von einem Ärztenetzwerk im Iran, das über heimlich ins Land geschmuggelte Starlink-Terminals kommunizierte. Jeder Fall wurde in jeder Einrichtung von mindestens zwei Personen bestätigt. Es ist die vorsichtigste der hohen Bilanzen: Sie zählt nur, was überprüft wurde. - 27.500 Getötete – interner Bericht an den Ausschuss für nationale Sicherheit des Parlaments des Regimes, 20.–21. Januar 2026, enthüllt von Iran International.
Ein Dokument des Regimes selbst, erstellt weniger als zwei Wochen nach dem Massaker. - Mehr als 30.000 Getötete – The Guardian, 27. Januar 2026.
Schätzung eines Netzwerks von mehr als 80 medizinischen Fachkräften in 12 Provinzen. Nach ihren Angaben wurden weniger als 10 % der Todesfälle offiziell registriert. - 30.304 Getötete – TIME, 25. Januar 2026.
Todesfälle, die allein in den Registern der zivilen Krankenhäuser und allein für den 8. und 9. Januar verzeichnet sind, nach den von Prof. Amir Parasta, deutsch-iranischem Augenchirurgen, zusammengetragenen Daten. Militärkrankenhäuser und direkt in die Leichenhallen gebrachte Leichname sind darin nicht erfasst. Zwei hochrangige Vertreter des Gesundheitsministeriums des Regimes bestätigten TIME, dass an diesen beiden Tagen rund 30.000 Menschen getötet worden sein könnten. - Mehr als 36.500 Getötete – Bericht der Geheimdienstorganisation der Revolutionsgarden vom 24. Januar 2026, enthüllt von Iran International am 25. Januar.
Der vorherige Bericht vom 22. Januar zählte bereits mehr als 33.000. Es ist die Zahl des Regimes selbst, aus seinen eigenen Geheimdiensten. - 43.000 Getötete – International Centre for Human Rights, Toronto, 20. Januar 2026.
Schätzung auf Grundlage der Auswertung von Bildern, Videos und Meldungen sowie einer Quelle im iranischen Gesundheitssystem. Die Organisation stuft die Tötungen als Verbrechen gegen die Menschlichkeit ein. - Rund 50.000 Getötete – The Sunday Times, 24. Januar 2026.
Bilanz von Aktivisten, politischen Gefangenen und medizinischen Stellen im Iran, übermittelt von Prinz Reza Pahlavi, davon rund 15.000 in Teheran. Es ist das bislang schwerste veröffentlichte Szenario.
Was die Vereinten Nationen sagen
Die Unabhängige internationale Untersuchungsmission der Vereinten Nationen kommt in ihrem Bericht vom September 2026 zu dem Schluss, dass Verbrechen gegen die Menschlichkeit begangen wurden. Eine Gesamtzahl nennt sie nicht, erklärt aber, sie habe „ernsthafte Gründe zu der Annahme“, dass die wahre Zahl deutlich über der des Regimes liegt. Sie dokumentiert mindestens 221 getötete Kinder, darunter sechs unter zehn Jahren, sowie 29 hingerichtete Iraner seit März 2026 nach Schnellverfahren.
Stadt für Stadt
Laut Iran International: Karadsch, Schahriar und Andischeh mindestens 3.000 vom Regime Getötete; Rascht mehr als 2.500; Isfahan, Nadschafabad und Chorasgan mehr als 2.000; Maschhad mindestens 1.800; Kermanschah 700; Gorgan 400; Teheran Tausende.
Die Verletzten
330.000 bis 360.000 Verletzte und 700 bis 1.000 Iraner, die ein Auge verloren haben, laut einem Ärztebericht, veröffentlicht von The Sunday Times und aufgegriffen von Iran International. Mehr als 800 Augenentfernungen in einer einzigen Nacht in Teheran. Allein in der Farabi-Augenklinik in Teheran wurden laut den Vereinten Nationen zwischen dem 8. und 10. Januar mehr als 700 Menschen mit Augenverletzungen behandelt.
Bis in die Krankenhäuser
Die Bilder aus den Leichenhallen belegen es: Verletzte wurden im Krankenhaus mit einem Kopfschuss hingerichtet. Die Kräfte des Regimes drangen in Krankenhäuser ein, um Verletzte festzunehmen, während Scharfschützen auf Kopf und Brust der Demonstrierenden zielten (Iran International).
Die wahre Bilanz ist noch immer unbekannt
Fast neun Monate danach kennt niemand die genaue Zahl der am 8. und 9. Januar getöteten Iranerinnen und Iraner. Das Regime hat das Internet abgeschaltet, Militärkrankenhäuser entziehen sich jeder Zählung, Familien werden unter Druck gesetzt zu schweigen, und Tausende Opfer sind bis heute nicht identifiziert (Iran International). Prof. Amir Parasta sagte es bereits im Januar: Die tatsächlichen Zahlen liegen „noch weit höher“. Selbst die Vereinten Nationen halten die Bilanz für deutlich höher als die offiziellen Zahlen, und Tausende Fälle müssen noch überprüft werden.
Die wahre Bilanz ist also noch immer unbekannt – und sie liegt höchstwahrscheinlich weit über dem pessimistischsten aller bislang veröffentlichten Szenarien.
Javid Nâm – jene, deren Name niemals stirbt.
Wir werden niemals vergessen.
Massakern den 8 och 9 januari 2026: alla dödssiffror, från den lägsta till den högsta – och den verkliga siffran är fortfarande okänd
Den 8 och 9 januari 2026, på fyrtioåtta timmar, begick mullornas regim den blodigaste massakern på demonstranter i historien.
I mer än 400 städer och på mer än 4 000 konfrontationsplatser sköt regimens styrkor mot iranier med automatkarbiner och kulsprutor, från hustaken. Internet var avstängt och landet försänkt i mörker: regimen trodde att den kunde döda utan vittnen. Officiellt har den bara erkänt omkring 3 000 offer. De siffror som sedan dess har läckt ut – en del av dem skrivna av regimens egna tjänster – berättar en helt annan historia.
Dödssiffrorna, från den lägsta till den högsta
- 25 654 dödade – The Sunday Times, 24 januari 2026.
Dödsfall ”kliniskt verifierade” av ett nätverk av läkare i Iran, som kommunicerade via insmugglade Starlink-terminaler. Varje fall bekräftades av minst två personer på varje vårdinrättning. Det är den mest försiktiga av de höga siffrorna: den räknar bara det som har verifierats. - 27 500 dödade – intern rapport överlämnad till regimparlamentets utskott för nationell säkerhet, 20–21 januari 2026, avslöjad av Iran International.
Ett dokument från regimen själv, upprättat mindre än två veckor efter massakern. - Mer än 30 000 dödade – The Guardian, 27 januari 2026.
Uppskattning från ett nätverk av mer än 80 vårdanställda i 12 provinser. Enligt dem har mindre än 10 % av dödsfallen registrerats officiellt. - 30 304 dödade – TIME, 25 januari 2026.
Dödsfall införda i registren vid enbart civila sjukhus, och enbart för dagarna 8 och 9 januari, enligt uppgifter sammanställda av professor Amir Parasta, tysk-iransk ögonkirurg. Räkningen utesluter militärsjukhusen och de kroppar som fördes direkt till bårhuset. Två höga tjänstemän vid regimens hälsoministerium bekräftade för TIME att omkring 30 000 människor kan ha dödats under de två dagarna. - Mer än 36 500 dödade – rapport från Revolutionsgardets underrättelseorganisation daterad den 24 januari 2026, avslöjad av Iran International den 25 januari.
Den föregående rapporten, från den 22 januari, räknade redan mer än 33 000. Det är regimens egen siffra, hämtad från dess egna underrättelsetjänster. - 43 000 dödade – International Centre for Human Rights, Toronto, 20 januari 2026.
Uppskattning grundad på granskning av bilder, videor och rapporter, samt på en källa inom det iranska sjukvårdssystemet. Organisationen betecknar dödandet som brott mot mänskligheten. - Omkring 50 000 dödade – The Sunday Times, 24 januari 2026.
Siffra sammanställd av aktivister, politiska fångar och medicinska företrädare i Iran, förmedlad av prins Reza Pahlavi, varav omkring 15 000 i Teheran. Det är det tyngsta scenario som hittills har publicerats.
Vad FN säger
FN:s oberoende undersökningsuppdrag konstaterar i sin rapport från september 2026 att brott mot mänskligheten har begåtts. Uppdraget anger ingen samlad dödssiffra, men säger sig ha ”välgrundade skäl att tro” att den verkliga siffran är betydligt högre än regimens. Det har dokumenterat minst 221 dödade barn, varav sex under tio år, och 29 avrättade iranier sedan mars 2026 efter summariska rättegångar.
Stad för stad
Enligt Iran International: Karaj, Shahriar och Andisheh, minst 3 000 dödade av regimen; Rasht, mer än 2 500; Isfahan, Najafabad och Khorasgan, mer än 2 000; Mashhad, minst 1 800; Kermanshah, 700; Gorgan, 400; Teheran, tusentals.
De skadade
330 000 till 360 000 skadade, och 700 till 1 000 iranier som har förlorat ett öga, enligt en läkarrapport publicerad av The Sunday Times och återgiven av Iran International. Mer än 800 ögon avlägsnade på en enda natt i Teheran. På Farabis ögonsjukhus i Teheran behandlades mer än 700 ögonskadade mellan den 8 och 10 januari, enligt FN.
Ända in på sjukhusen
Bilderna från bårhusen visar det: skadade avrättades med ett skott i huvudet medan de låg inlagda på sjukhus. Regimens styrkor gick in på sjukhusen för att gripa de skadade, samtidigt som prickskyttar siktade mot demonstranternas huvuden och bröstkorgar (Iran International).
Den verkliga dödssiffran är fortfarande okänd
Nästan nio månader senare vet ingen det exakta antalet iranier som dödades den 8 och 9 januari. Regimen stängde av internet, militärsjukhusen undandras all räkning, familjerna utsätts för påtryckningar att tiga, och tusentals offer har fortfarande inte identifierats (Iran International). Professor Amir Parasta sade det redan i januari: de verkliga siffrorna är ”ännu mycket högre”. FN bedömer självt att dödssiffran är betydligt högre än de officiella uppgifterna, och tusentals fall återstår fortfarande att verifiera.
Den verkliga dödssiffran är alltså fortfarande okänd – och den är med största sannolikhet långt högre än det mest pessimistiska scenario som hittills har publicerats.
Javid Nâm – de vars namn aldrig dör.
Vi kommer aldrig att glömma.
Masacre del 8 y 9 de enero de 2026: todos los balances, del más bajo al más grave, y la verdadera cifra sigue siendo desconocida
El 8 y el 9 de enero de 2026, en cuarenta y ocho horas, el régimen de los mulás cometió la masacre de manifestantes más sangrienta de la historia.
En más de 400 ciudades y en más de 4.000 puntos de enfrentamiento, sus fuerzas dispararon contra los iraníes con fusiles de asalto, con ametralladoras, desde los tejados. Internet estaba cortado, el país sumido en la oscuridad: el régimen creía poder matar sin testigos. Oficialmente, solo ha reconocido unas 3.000 víctimas. Las cifras que se han filtrado desde entonces, algunas redactadas por sus propios servicios, cuentan una historia muy distinta.
Los balances, del más bajo al más grave
- 25.654 asesinados — The Sunday Times, 24 de enero de 2026.
Muertes «clínicamente verificadas» por una red de médicos en Irán, que se comunicaban mediante terminales Starlink introducidos clandestinamente. Cada caso fue confirmado por al menos dos personas en cada centro. Es el más prudente de los balances elevados: solo cuenta lo que ha sido verificado. - 27.500 asesinados — informe interno entregado a la comisión de seguridad nacional del Parlamento del régimen, 20-21 de enero de 2026, revelado por Iran International.
Un documento del propio régimen, elaborado menos de dos semanas después de la masacre. - Más de 30.000 asesinados — The Guardian, 27 de enero de 2026.
Estimación de una red de más de 80 sanitarios repartidos en 12 provincias. Según ellos, menos del 10 % de las muertes se registraron oficialmente. - 30.304 asesinados — TIME, 25 de enero de 2026.
Muertes inscritas en los registros de los hospitales civiles únicamente, y solo para las jornadas del 8 y el 9 de enero, según los datos reunidos por el profesor Amir Parasta, cirujano oftalmólogo germano-iraní. Este recuento excluye los hospitales militares y los cuerpos trasladados directamente a la morgue. Dos altos responsables del Ministerio de Sanidad del régimen confirmaron a TIME que unas 30.000 personas podrían haber sido asesinadas en esos dos días. - Más de 36.500 asesinados — informe de la Organización de Inteligencia de la Guardia Revolucionaria fechado el 24 de enero de 2026, revelado por Iran International el 25 de enero.
El informe anterior, del 22 de enero, ya contabilizaba más de 33.000. Es la cifra del propio régimen, extraída de sus propios servicios de inteligencia. - 43.000 asesinados — International Centre for Human Rights, Toronto, 20 de enero de 2026.
Estimación basada en el examen de imágenes, vídeos y denuncias, y en una fuente dentro del sistema sanitario iraní. La organización califica estas matanzas de crímenes de lesa humanidad. - Unos 50.000 asesinados — The Sunday Times, 24 de enero de 2026.
Balance establecido por activistas, presos políticos y autoridades médicas en Irán, dado a conocer por el príncipe Reza Pahlavi, de los cuales unos 15.000 en Teherán. Es el escenario más grave publicado hasta la fecha.
Lo que dice la ONU
La Misión Internacional Independiente de Determinación de los Hechos de la ONU, en su informe de septiembre de 2026, concluye que se cometieron crímenes de lesa humanidad. No ofrece un balance global, pero afirma tener «motivos fundados para creer» que la verdadera cifra es muy superior a la del régimen. Registra al menos 221 niños asesinados, seis de ellos menores de diez años, y 29 iraníes ejecutados desde marzo de 2026 tras juicios sumarísimos.
Ciudad por ciudad
Según Iran International: Karaj, Shahriar y Andisheh, al menos 3.000 asesinados por el régimen; Rasht, más de 2.500; Isfahán, Najafabad y Khorasgan, más de 2.000; Mashhad, al menos 1.800; Kermanshah, 700; Gorgan, 400; Teherán, miles.
Los heridos
Entre 330.000 y 360.000 heridos, y entre 700 y 1.000 iraníes que perdieron un ojo, según un informe de médicos publicado por The Sunday Times y recogido por Iran International. Más de 800 enucleaciones en una sola noche en Teherán. En el hospital oftalmológico Farabi de Teherán, más de 700 heridos en los ojos fueron atendidos entre el 8 y el 10 de enero, según la ONU.
Hasta dentro de los hospitales
Las imágenes salidas de las morgues lo demuestran: heridos fueron rematados de un tiro en la cabeza mientras estaban hospitalizados. Las fuerzas del régimen entraron en los hospitales para detener a los heridos, mientras francotiradores apuntaban a la cabeza y al pecho de los manifestantes (Iran International).
El verdadero balance sigue sin conocerse
Casi nueve meses después, nadie conoce el número exacto de iraníes asesinados el 8 y el 9 de enero. El régimen cortó Internet, los hospitales militares escapan a todo recuento, las familias sufren presiones para que guarden silencio, y miles de víctimas siguen sin ser identificadas (Iran International). El profesor Amir Parasta ya lo decía en enero: las cifras reales son «todavía mucho más altas». La propia ONU considera que el balance es muy superior a las cifras oficiales, y miles de casos aún están por verificar.
El verdadero balance sigue, por tanto, siendo desconocido, y muy probablemente es mucho más elevado que el más pesimista de los escenarios publicados hasta la fecha.
Javid Nâm — aquellos cuyo nombre nunca muere.
Nunca olvidaremos.
Un commentaire