Ils joueront sous le drapeau de nos bourreaux

Mondial 2026 · Témoignage

Ils joueront sous le drapeau de nos bourreaux

En janvier, la République islamique a noyé nos rues dans le sang. En deux jours — les 8 et 9 janvier — les forces du régime ont fauché des dizaines de milliers d’Iraniens. Documents à l’appui, Iran International parle de plus de 36 500 morts en quarante-huit heures : le massacre de manifestants le plus meurtrier de l’histoire moderne. L’agence HRANA a confirmé des milliers de noms. Khamenei avait ordonné de tirer à balles réelles ; le régime a coupé internet pour que le monde ne voie rien.

Parmi nos morts, il y avait des footballeurs. Mojtaba Torshiz, ancien joueur du Tractor de Tabriz, a été abattu avec sa femme à Qaemshahr. Au moins trois footballeurs sont tombés sous les balles. Notre ancien capitaine Masoud Shojaei et la légende Ali Karimi ont supplié la FIFA de rompre son silence. La FIFA n’a rien dit.

Et pourtant. Cet été, une équipe ira au Mondial 2026 sous le nom de « l’Iran ». Mais ce n’est pas notre équipe. Devant le Congrès de la FIFA, à Vancouver, les nôtres l’ont crié : « Ce n’est pas l’Iran, c’est l’équipe de l’IRGC. »

Ils ont raison. L’homme qui préside la Fédération de football s’appelle Mehdi Taj. Avant le foot, il était commandant du renseignement de l’IRGC à Ispahan. L’IRGC ne tient pas seulement la fédération : il tient aussi Persepolis, Esteghlal, presque tout notre football.

Le monde le sait. Fin avril, le Canada — qui classe l’IRGC comme entité terroriste depuis 2024 — a refoulé Mehdi Taj le jour même de son arrivée ; il est reparti le soir, Ottawa rappelant que « les responsables de l’IRGC sont interdits de territoire et n’ont pas leur place dans notre pays. » Il n’a pas pu siéger au Congrès de la FIFA.

Alors voilà ce que je n’arrive pas à comprendre. Les mêmes hommes que le Canada renvoie comme terroristes, la FIFA les laissera défiler devant des milliards de spectateurs. Sous le drapeau des Mollahs — ce drapeau étranger que le régime a imposé à notre nation. Pendant ce temps, la FIFA écarte de ses stades notre drapeau au Lion et au Soleil, le seul que le peuple iranien reconnaisse comme le sien, au prétexte qu’il serait « politique ». Notre drapeau, banni ; celui de nos bourreaux, officiel.

Le comble ? Le régime exige des États-Unis des visas pour ses officiels liés à l’IRGC. À quelques semaines du tournoi, l’équipe n’a toujours pas ses visas ; Washington a prévenu qu’aucun homme ayant servi dans les Gardiens ne serait le bienvenu — ce qui menace jusqu’au capitaine Mehdi Taremi. Et le régime, lui, négocie pour faire entrer ses Gardiens aux yeux du monde, et installe son camp de base à Tijuana, au Mexique.

Gianni Infantino a tranché : l’Iran jouera « bien sûr ». Bien sûr.

— Katayoun (@katayoun342)

World Cup 2026 · Testimony

They will play under the flag of our murderers

In January, the Islamic Republic drowned our streets in blood. In two days — the 8th and 9th of January — the regime’s forces cut down tens of thousands of Iranians. With documents to back it, Iran International reports more than 36,500 dead in forty-eight hours: the deadliest massacre of protesters in modern history. The HRANA agency has confirmed thousands of names. Khamenei had ordered live fire; the regime shut down the internet so the world would see nothing.

Among our dead were footballers. Mojtaba Torshiz, a former Tractor Tabriz player, was shot dead with his wife in Qaemshahr. At least three footballers fell to the bullets. Our former captain Masoud Shojaei and the legend Ali Karimi begged FIFA to break its silence. FIFA said nothing.

And yet. This summer, a team will go to the 2026 World Cup under the name of “Iran.” But it is not our team. Outside the FIFA Congress, in Vancouver, our people shouted it: “This is not Iran — this is the IRGC’s team.”

They are right. The man who chairs the Football Federation is named Mehdi Taj. Before football, he was an IRGC intelligence commander in Isfahan. The IRGC does not merely hold the federation: it also holds Persepolis, Esteghlal, almost all of our football.

The world knows it. In late April, Canada — which has listed the IRGC as a terrorist entity since 2024 — turned Mehdi Taj back on the very day he arrived; he left that evening, with Ottawa reiterating that “IRGC officials are inadmissible to Canada and have no place in our country.” He could not sit at the FIFA Congress.

So here is what I cannot understand. The very men Canada sends back as terrorists, FIFA will let parade before billions of viewers. Under the flag of the Mullahs — that alien flag the regime imposed on our nation. Meanwhile, FIFA keeps our Lion-and-Sun flag out of its stadiums, the only one the Iranian people recognise as theirs, on the pretext that it is “political.” Our flag, banned; the flag of our killers, official.

The final insult? The regime demands that the United States issue visas for its IRGC-linked officials. Weeks before the tournament, the team still has no visas; Washington has warned that no man who served in the Guards will be welcome — a threat reaching even captain Mehdi Taremi. And the regime bargains to walk its Guards onto the world stage, setting up its base camp in Tijuana, Mexico.

Gianni Infantino has ruled: Iran will play, “of course.” Of course.

I, Katy, do not forget. When this team walks onto the pitch under the flag of the Mullahs, I will see the hand of January: the hand wearing the IRGC armband, still red with our blood, resting on a football. The game we love, turned into a showcase for murderers. The Mullahs’ Zahaak does not play football — he uses it.

— Katayoun (@katayoun342)

جام جهانی ۲۰۲۶ · روایت

آنها زیر پرچم قاتلان ما بازی خواهند کرد

در ژانویه، جمهوری اسلامی خیابان‌های ما را در خون غرق کرد. تنها در دو روز — هشتم و نهم ژانویه — نیروهای رژیم ده‌ها هزار ایرانی را درو کردند. ایران اینترنشنال با استناد به اسناد، از بیش از ۳۶٬۵۰۰ کشته در چهل‌وهشت ساعت خبر می‌دهد: خونین‌ترین کشتار معترضان در تاریخ معاصر. خبرگزاری هرانا هزاران نام را تأیید کرده است. خامنه‌ای فرمان شلیک مستقیم داده بود؛ و رژیم اینترنت را قطع کرد تا جهان چیزی نبیند.

در میان کشته‌شدگان ما فوتبالیست‌ها هم بودند. مجتبی تُرشیز، بازیکن سابق تراکتور تبریز، همراه همسرش در قائم‌شهر به ضرب گلوله کشته شد. دست‌کم سه فوتبالیست زیر گلوله افتادند. کاپیتان پیشین ما مسعود شجاعی و اسطوره علی کریمی از فیفا التماس کردند که سکوتش را بشکند. فیفا چیزی نگفت.

و با این حال، امسال تیمی به جام جهانی ۲۰۲۶ می‌رود به نام «ایران». اما این تیمِ ما نیست. مقابل کنگرهٔ فیفا در ونکوور، هم‌وطنان ما فریاد زدند: «این ایران نیست — این تیمِ سپاه است.»

حق با آنهاست. مردی که ریاست فدراسیون فوتبال را بر عهده دارد مهدی تاج نام دارد. پیش از فوتبال، او فرماندهٔ اطلاعات سپاه در اصفهان بود. سپاه تنها فدراسیون را در اختیار ندارد: پرسپولیس، استقلال و تقریباً تمام فوتبال ما را هم در چنگ دارد.

جهان این را می‌داند. اواخر آوریل، کانادا — که از سال ۲۰۲۴ سپاه را نهادی تروریستی می‌داند — مهدی تاج را همان روزِ ورود بازگرداند؛ او همان شب کشور را ترک کرد، و اوتاوا یادآوری کرد که «مقامات سپاه در کانادا غیرمجازند و جایی در کشور ما ندارند.» او نتوانست در کنگرهٔ فیفا حاضر شود.

پس این چیزی است که نمی‌توانم بفهمم. همان مردانی را که کانادا به‌عنوان تروریست بازمی‌گرداند، فیفا اجازه می‌دهد در برابر میلیاردها بیننده رژه بروند. زیر پرچم ملاها — همان پرچم بیگانه‌ای که رژیم بر ملت ما تحمیل کرد. در همان حال، فیفا پرچم شیر و خورشید ما را از ورزشگاه‌هایش بیرون می‌گذارد، تنها پرچمی که مردم ایران از آنِ خود می‌دانند، به بهانهٔ آنکه «سیاسی» است. پرچم ما ممنوع؛ پرچم قاتلان ما رسمی.

اوج ماجرا؟ رژیم از ایالات متحده می‌خواهد که برای مقامات وابسته به سپاهش ویزا صادر کند. هفته‌ها مانده به مسابقات، تیم هنوز ویزا ندارد؛ واشنگتن هشدار داده که هیچ مردی که در سپاه خدمت کرده باشد پذیرفته نخواهد شد — تهدیدی که حتی کاپیتان مهدی طارمی را در بر می‌گیرد. و رژیم بر سرِ آوردن پاسدارانش به صحنهٔ جهانی چانه می‌زند و اردوی خود را در تیخوانای مکزیک برپا می‌کند.

جانی اینفانتینو حکم خود را داده است: ایران «البته» بازی خواهد کرد. البته.

من، کتی، فراموش نمی‌کنم. وقتی این تیم زیر پرچم ملاها وارد زمین شود، من دستِ ژانویه را خواهم دید: دستی با بازوبند سپاه، هنوز سرخ از خون ما، نهاده بر یک توپ فوتبال. بازی‌ای که دوستش داریم، بدل‌شده به ویترینی برای آدم‌کشان. ضحاکِ ملاها فوتبال بازی نمی‌کند — از آن سوءاستفاده می‌کند.

— کتایون (@katayoun342)