Rassemblement pour un Iran libre — dimanche 21 juin, place de la Nation
Iran Paad International · Rassemblement
Rassemblement pour un Iran libre
Unis pour la liberté, la démocratie et un avenir meilleur pour l’Iran
Dimanche 21 juin, place de la Nation, l’Iran libre se lèvera.
Iraniens, vous qui portez dans votre sang sept mille ans de lumière — venez. Israéliens, frères de la même alliance, de Cyrus jusqu’à ce jour — venez. Français, enfants de 1789 et des droits de l’homme — venez.
Le régime des Mollahs a cru qu’en éteignant les voix il éteindrait l’espérance. Il s’est trompé. Chaque rue ensanglantée a fait lever mille consciences ; chaque nom tombé est devenu un drapeau. Aujourd’hui, de Téhéran à Paris, un même peuple debout réclame ce qu’aucune nuit ne lui ôtera : la liberté, la démocratie, la dignité.
Venez nombreux. Venez avec vos enfants, vos drapeaux, vos chants. Que la place de la Nation porte enfin son nom. De 16h à 18h, sous le Lion et le Soleil, ne faisons plus qu’une seule voix : pour un Iran libre, démocratique, debout.
Rally for a Free Iran
United for freedom, democracy and a better future for Iran
On Sunday, June 21, at the Place de la Nation, a free Iran will rise.
Iranians, you who carry seven thousand years of light in your blood — come. Israelis, brothers of the same alliance, from Cyrus to this very day — come. French, children of 1789 and of the rights of man — come.
The regime of the Mullahs believed that by silencing voices it would silence hope. It was wrong. Every bloodied street has raised a thousand consciences; every fallen name has become a flag. Today, from Tehran to Paris, one and the same people, standing, demands what no night can take from it: freedom, democracy, dignity.
Come in great numbers. Come with your children, your flags, your songs. Let the Place de la Nation live up to its name at last. From 4 to 6 p.m., beneath the Lion and the Sun, let us be but a single voice: for a free, democratic, upright Iran.
گردهمایی برای ایران آزاد
متحد برای آزادی، دموکراسی و آینده‌ای بهتر برای ایران
یکشنبه ۲۱ ژوئن، در میدان ناسیون، ایرانِ آزاد برمی‌خیزد.
ای ایرانیان، شما که هفت هزار سال نور در خون خود دارید — بیایید. ای اسرائیلیان، برادرانِ همان پیمان، از کوروش تا به امروز — بیایید. ای فرانسویان، فرزندانِ ۱۷۸۹ و حقوق بشر — بیایید.
رژیم ملاها پنداشت که با خاموش‌کردنِ صداها، امید را خاموش می‌کند. اما به خطا رفت. هر کوچهٔ خونین، هزار وجدان را بیدار کرد؛ هر نامِ بر خاک افتاده، پرچمی شد. امروز، از تهران تا پاریس، یک ملتِ ایستاده آنچه را می‌خواهد که هیچ شبی از او نخواهد گرفت: آزادی، دموکراسی، کرامت.
بیایید، بسیار بیایید. با فرزندانتان، با پرچم‌هایتان، با سرودهایتان بیایید. بگذارید میدانِ ناسیون شایستهٔ نامش باشد. از ساعت ۱۶ تا ۱۸، زیرِ شیر و خورشید، یک صدا شویم: برای ایرانی آزاد، دموکراتیک و سرافراز.
Un peuple qui change son deuil en lumière
Regardez ce peuple. Pendant que le régime des Mollahs ensanglante les rues, les Iraniens entrent dans les stades du Mondial le front haut — non pas la haine au poing, mais le drapeau du Lion et du Soleil au cœur.
Sur leurs maillots, deux dates gravées comme une plaie et un serment : 8 et 9 janvier. Le monde regardait un match ; les Iraniens, eux, portaient le nom de leurs martyrs. Pas un cri de vengeance, pas un geste de violence : la mémoire brandie comme un étendard, et la joie d’un peuple qui sait déjà qu’il vaincra.
Voilà l’Iran que nous appelons à la Nation le 21 juin. Un peuple qui transforme son deuil en lumière et qui, des gradins de la Coupe du monde aux places de Paris, ne demande au monde qu’une seule chose : regardez-nous, et tenez-vous à nos côtés.
A people that turns its mourning into light
Look at these people. While the regime of the Mullahs drenches the streets in blood, Iranians enter the stadiums of the World Cup with their heads held high — not with hatred in their fists, but with the flag of the Lion and the Sun in their hearts.
On their jerseys, two dates engraved like a wound and a vow: January 8 and 9. The world was watching a match; the Iranians were carrying the names of their martyrs. Not a cry of vengeance, not a gesture of violence: memory raised like a banner, and the joy of a people that already knows it will win.
This is the Iran we call to the Place de la Nation on June 21. A people that turns its mourning into light and that, from the stands of the World Cup to the squares of Paris, asks the world but one thing: look at us, and stand at our side.
ملتی که سوگ خود را به نور بدل می‌کند
به این ملت بنگرید. در حالی که رژیم ملاها خیابان‌ها را به خون می‌کشد، ایرانیان با سرِ افراشته به ورزشگاه‌های جام جهانی می‌روند — نه با کینه در مشت، بلکه با پرچمِ شیر و خورشید در دل.
بر پیراهن‌هایشان، دو تاریخ همچون زخم و سوگند حک شده است: ۸ و ۹ ژانویه. جهان مسابقه‌ای را تماشا می‌کرد؛ اما ایرانیان نامِ شهیدانشان را بر تن داشتند. نه فریادِ انتقام، نه حرکتی خشن: یاد، چون درفشی برافراشته، و شادیِ ملتی که می‌داند پیروز خواهد شد.
این همان ایرانی است که در ۲۱ ژوئن به میدان ناسیون فرا می‌خوانیم. ملتی که سوگ خود را به نور بدل می‌کند و از جایگاه‌های جام جهانی تا میدان‌های پاریس، از جهان تنها یک چیز می‌خواهد: ما را ببینید و در کنار ما بایستید.
